Kalkulator BMI
Oblicz swój wskaźnik masy ciała i sprawdź jego klasyfikację według kryteriów WHO – z uczciwą informacją o ograniczeniach BMI.
Jak liczymy
Podstawową przemianę materii (BMR) obliczamy według dziś najczęściej stosowanego wzoru Mifflina-St Jeora:
Mężczyźni: 10 × kg + 6,25 × cm − 5 × wiek + 5
Kobiety: 10 × kg + 6,25 × cm − 5 × wiek − 161
Całkowita przemiana materii (TDEE) wynika z podstawowej przemiany materii × współczynnik aktywności (PAL 1,2 – 1,9). Dla celów liczymy ok. −20 % (odchudzanie), ±0 % (utrzymanie) i +10 % (budowa masy) od całkowitej przemiany. Wartości są orientacyjne i nie zastępują porady lekarskiej.
Jak liczymy
Metoda obwodów US Navy szacuje zawartość tkanki tłuszczowej na podstawie wzrostu oraz obwodu szyi, talii (a u kobiet także bioder). To uznane, praktyczne przybliżenie.
Bez taśmy stosujemy metodę BMI według Deurenberga: tkanka tłuszczowa % = 1,20 × BMI + 0,23 × wiek − 10,8 × płeć − 5,4 (płeć: mężczyzna = 1, kobieta = 0). Obie metody dają szacunki; dokładne wartości daje fałdomierz lub DEXA.
Jak liczymy
Wskaźnik masy ciała to masa (kg) podzielona przez wzrost (m) do kwadratu: BMI = kg ÷ (m × m)
Klasyfikacja WHO: < 18,5 niedowaga · 18,5–24,9 waga prawidłowa · 25–29,9 nadwaga · ≥ 30 otyłość. BMI nie rozróżnia masy mięśniowej od tłuszczowej – osoby bardzo umięśnione są zawyżane. Dla lepszego obrazu połącz go z kalkulatorem tkanki tłuszczowej.
Jak liczymy
Nie ma jednej idealnej masy ciała. Pokazujemy zdrowy zakres masy wynikający z BMI wagi prawidłowej (18,5–24,9) dla Twojego wzrostu oraz dwa klasyczne wzory do porównania:
Waga normalna Broca: wzrost (cm) − 100
Waga idealna Devine: 50 (♂) lub 45,5 (♀) + 0,9 × (wzrost − 152) kg
Zakres ma większy sens niż sztywna liczba – budowa ciała i masa mięśniowa mają duże znaczenie.
Jak liczymy
Białko ustalamy w przeliczeniu na masę ciała (odchudzanie 2,0 g/kg, utrzymanie 1,8 g/kg, budowa 2,0 g/kg), a tłuszcz na ok. 25 % kalorii dziennych. Pozostała energia przypada na węglowodany.
Wartości energetyczne: 1 g białka = 4 kcal, 1 g węglowodanów = 4 kcal, 1 g tłuszczu = 9 kcal.
Wszystkie obliczenia działają bezpośrednio w Twojej przeglądarce. Twoje dane nie są do nas przesyłane ani zapisywane.
Skąd się wzięło BMI i do czego miało służyć
Wskaźnik masy ciała zawdzięczamy belgijskiemu statystykowi Adolphe’owi Quetelet, który w XIX wieku szukał miernika dla całych grup ludności – a nie dla pojedynczych osób. Właśnie w tym do dziś tkwi jego siła i słabość: w statystykach obejmujących miliony ludzi sprawdza się znakomicie, ale do oceny jednej osoby jest tylko zgrubnym punktem wyjścia.
WHO wyróżnia niedowagę (poniżej 18,5), prawidłową masę ciała (18,5–24,9), nadwagę (od 25) i otyłość (od 30). Te granice to konwencje, a nie prawa natury – wyprowadzono je ze statystyk umieralności i kilkakrotnie korygowano.
Gdzie BMI ma swoje ograniczenia
BMI uwzględnia tylko wzrost i wagę. Nie odróżnia mięśni od tłuszczu ani szerokiej budowy ciała od szczupłej i nie wie nic o tym, gdzie znajduje się masa. Osoba trenująca siłowo regularnie ląduje w przedziale nadwagi, choć nie ma ani grama tłuszczu za dużo. I odwrotnie: ktoś z prawidłowym BMI, małą ilością mięśni i dużą ilością tłuszczu na brzuchu może wyglądać na zdrowego metabolicznie, choć wcale taki nie jest.
Znaczenie ma też wiek: u osób po 65. roku życia za korzystne uznaje się nieco wyższe wartości, ponieważ niewielka rezerwa jest zaletą w razie choroby. U dzieci i młodzieży granice dla dorosłych w ogóle nie mają zastosowania – stosuje się siatki centylowe uwzględniające wiek i płeć. Dlatego uzupełnij BMI o stosunek obwodu talii do wzrostu – jeśli wynosi poniżej 0,5, to dobry znak – oraz o poziom tkanki tłuszczowej.
Najczęstsze pytania
Które urządzenie pasuje do Ciebie?
Nasze porównania pokazują różnice w jednym miejscu.
